Zak Brown blikt terug op tien jaar McLaren: “Het was een giftige werkomgeving”

McLaren F1 team
McLaren F1 team

Tijdens de GP van Las Vegas viert Zak Brown zijn tiende verjaardag bij McLaren. De Amerikaan stond mee aan de basis van een van de opmerkelijkste wederopstandingen in de recente Formule 1-geschiedenis. Maar toen hij in november 2016 bij het team aankwam trof hij naar eigen zeggen een organisatie aan die op alle vlakken in crisis verkeerde.

Brown werd aangetrokken na het vertrek van Ron Dennis in 2016 en promoveerde in april 2018 tot CEO van McLaren Racing. Hij erfde een team dat niet alleen sportief achterop hinkte, maar ook intern verscheurd werd door politieke spelletjes en een gebrek aan leiderschap.

“Het was een bijzonder giftige werkomgeving”, herinnert Brown zich in een gesprek met ‘The Racer’. “Er was nauwelijks onderlinge afstemming binnen het management. In zes jaar tijd waren er vijf verschillende leiders geweest. Mensen werden aangesteld en weer ontslagen.”

Volgens Brown zorgde die voortdurende wisseling aan de top voor onzekerheid en wantrouwen.

“Iedereen was vooral bezig zichzelf in te dekken en anderen de schuld te geven. Er was nauwelijks sprake van samenwerking. Dat zag je terug in de resultaten, het gebrek aan sponsors en de ontevredenheid bij onze medewerkers.”

Met een kwinkslag beantwoordt Brown de vraag of hij wist waar hij aan begon: “Nee. Nee. Nee. Ik dacht dat ik de almachtige McLaren kende die alles won, de beste sponsors had en het beste team in de sport was,” antwoordde hij.

“Op dat moment had het team zichzelf ervan overtuigd dat het enige probleem dat we hadden, onze motorleverancier was. Ik geloofde dat ook.”

“Maar toen ik eenmaal bij McLaren aan de slag ging, werd het duidelijk dat de problemen die we hadden veel dieper lagen dan alleen de motorpartner.”

“Toen we Honda inruilden voor Renault, gingen we van de negende naar de zesde plaats in het kampioenschap. Maar de afstand tussen de zesde en de eerste plaats was nog veel groter. Toen besefte ik hoeveel werk ons nog te wachten stond.”

Brown besloot daarom niet alleen de technische organisatie te hervormen, maar ook de volledige teamcultuur aan te pakken. Investeringen in personeel, infrastructuur en nieuwe technologie gingen gepaard met een andere manier van samenwerken.

Zelfs de terugkeer naar de iconische papayakleur maakte deel uit van die ommekeer.

“We kozen voor papaya omdat onze fans dat wilden. Het was een duidelijk signaal, zowel intern als extern, dat er een nieuw tijdperk was aangebroken.”

Tien jaar later is McLaren opnieuw een vaste waarde aan de top van de Formule 1 en heeft het team meerdere wereldtitels veroverd. Toch beschouwt Brown niet de sportieve successen als zijn belangrijkste verwezenlijking.

“Het belangrijkste wat we hebben bereikt, is dat we de cultuur van het team volledig hebben veranderd. We bouwden een organisatie op waarin vertrouwen, transparantie, samenwerking en topprestaties centraal staan.”

Voor Brown ligt daarin de echte verklaring voor de wederopstanding van McLaren. Niet één briljante technische ingreep of een nieuwe motorleverancier, maar een grondige mentaliteitswijziging bracht het voormalige topteam opnieuw naar de voorhoede van de Formule 1.