GP VAN ITALIË

Historiek

Het circuit van Monza is een vaste waarde in de Formule 1. Net als Silverstone, Monaco en Spa stond het al in 1950 op de kalender. Voor de tifosi is dit samen met Imola een heiligdom. 

Monza was en is nog altijd een snelheidcircuit en is erkend als testcircuit. Het bestaat uit lange rechte stukken, waar men snelheden van meer dan 360km/h bereikt, snelle bochten en chicanes om de wagens af te remmen. Deze chicanes zijn moderne toevoegselen. Men wilde de snelheid naar beneden halen om zo de veiligheid te verbeteren. In de jaren 1955, ’56, ’60 en ’61 werd het ovaal-gedeelte opgenomen in het circuit waarop de F1 racete. Hierdoor bereikte men in ’55 gemiddelde snelheden over één ronde van boven de 200km/h, meer dan 10km/h hoger dan het jaar voordien. 

Momenteel is de gemiddelde snelheid over één ronde hoger dan wanneer de chicanes nog niet aanwezig waren. Dat zegt veel over de ontwikkeling van de Formule 1. Dit circuit eist minimale downforce. Door de combinatie van snelle rechte lijnen en trage chicanes, worden de remmen hier zwaar belast, net als in Canada.