Na afloop van de GP van Qatar was er uiteraard veel te doen rond de strategische beslissing van McLaren om beide wagens niet te laten pitten tijdens de safety car-fase. Uiteraard beseffen ze ook bij McLaren dat ze op strategisch vlak in de fout zijn gegaan en teambaas Andrea Stella legt uit waarom ze die beslissing namen.
“We hadden niet verwacht dat al de anderen zouden pitten. Wanneer iedereen achter jou pit dan is pitten zeker en vast het juiste om te doen,” aldus Stella, die toegeeft dat ze bij McLaren enorm hard twijfelden wat ze moesten doen. Ze wisten immers niet wat de wagens achter hen zouden doen en ze zouden een zogenaamde ‘double stack’ moeten doen, twee wagens kort na elkaar laten pitten en dat houdt steeds risico’s in.
“Wanneer je aan de leiding rijdt dan weet je niet juist wat de anderen gaan doen. Lando kon een verlies leiden wanneer we een double stack zouden doen.”
“Maar uiteindelijk was de belangrijkste reden (waarom we het niet deden) dat we niet verwacht hadden dat iedereen achter ons zou pitten. Het was een beslissing maar uiteindelijk bleek het niet de juiste beslissing te zijn.”
Oscar Piastri en Lando Norris werden niet alleen geconfronteerd met het feit dat de andere wagens na hun pitstop tijdens de safety car-fase gewoon achter hen konden komen aansluiten, ze moesten zelf ook nog eens beide pitstops uitvoeren onder ‘normale omstandigheden’ waardoor ze veel meer tijd verloren.
Beide McLaren-rijders bleken tijdens de race sneller te zijn dan de concurrentie maar de verloren tijd van de foute strategische beslissing om tijdens de safety car-fase niet te pitten kon niet meer goedgemaakt worden.
“Dit is zeker en vast niet de uitkomst die we wensten en het is iets dat we zullen moeten bekijken,” aldus Stella. “Zoals gebruikelijk zullen we hieruit leren en zullen we sterker worden voor de volgende race die nu allesbepalend zal zijn en nog belangrijker wordt.”
Ondanks de situatie waarin de McLarens zich bevonden tijdens de race was er op een bepaald moment toch de hoop dat ze de situatie zouden kunnen omdraaien maar de mate van bandendegradatie besliste daar uiteindelijk anders over.
“Eender welke andere safety car zou ons in een zeer sterke positie geplaatst hebben. Dat is de flexibiliteit waarover Will (Joseph, de race-engineer van Lando Norris) het had,” vertelt Andrea Stella daarover. “Omdat al de anderen tijdens ronde zeven een pitstop maakten was hun strategie sowieso 7-32-57 maar het draaide perfect voor hen uit.”
“We dachten dat we de snelheid in onze wagen hadden om een voldoende grote kloof bij elkaar te rijden, maar er was amper hogere bandendegradatie en daardoor konden we onze betere snelheid niet voldoende uitbuiten tijdens de race.”
