De Formule 1 kent maar weinig crashes die zo’n diepe indruk hebben nagelaten als de zware klap van Mika Hakkinen tijdens de kwalificatie voor de Grand Prix van Australië in Adelaide in 1995. In de Up to Speed-podcast blikt Hakkinen samen met David Coulthard terug op het angstaanjagende moment en vertelt hij met de nodige dosis humor over de eerste momenten nadat hij weer bij bewustzijn kwam.

Hakkinen verloor tijdens de kwalificatie de controle over zijn McLaren en raakte met hoge snelheid een kerbstone. De auto werd de lucht in gekatapulteerd en vervolgens richting de vangrails gelanceerd. De Fin besefte op dat moment meteen dat een zware crash onvermijdelijk was.

“Toen ik de grote kerbstone raakte en de auto in de lucht werd gekatapulteerd, besefte ik dat het een grote crash zou worden”, vertelt Hakkinen aan Coulthard.

“De auto vertraagde helemaal niet en ik wist dat de vangrails niet ver weg waren.”

Wat daarna gebeurde, maakte de situatie nog angstaanjagender. Hakkinen probeerde zijn handen en benen te bewegen, maar merkte dat hij daar niet toe in staat was.

“Het probleem was dat toen ik probeerde te bewegen, mijn handen of mijn benen, dat helemaal niet lukte.”

De Fin verloor uiteindelijk het bewustzijn en werd na de zware crash naar het ziekenhuis gebracht. Toen hij weer wakker werd, waren de eerste mensen die hij zag McLaren-teambaas Ron Dennis en diens toenmalige echtgenote Lisa.

Hakkinen was op dat moment nog zwaar onder invloed van de medicatie en verkeerde in een verwarde toestand. Daardoor kreeg hij een opmerkelijke eerste indruk van zijn omgeving.

“Ik werd wakker in een ziekenhuisbed en de eerste mensen die ik zag waren Ron Dennis en Lisa. Ik was uiteraard nog onder invloed van de medicatie en ik dacht dat ik in de hemel was”

“Want Lisa had dat mooie lange blonde haar, een grote Amerikaanse, en zo. Weet je, ik dacht: ‘Dit is geweldig!’” vertelt Hakkinen lachend.

Maar toen keek hij naar de andere kant van zijn ziekenhuisbed.

“Daarna keek ik onmiddellijk naar links en daar stond Ron Dennis en toen dacht ik: ‘Dit is niet de hemel!’”