Voormalig F1-piloot Allan McNisch zat in Miami voor de eerste keer als Audi F1-racedirecteur aan de pitmuur en dat zorgde toch wel voor enige nervositeit bij de Schot.

eerder dit jaar vertrok Jonathan Wheatlet waarna Allan McNish als nieuwe racedirecteur bij het Audi F1 team werd benoemd. Gezien de wekenlange pauze op de F1-kalender hadden ze bij Audi wel wat tijd om een nieuwe racedirecteur te zoeken en in Miami was het dus zover: Allan McNish zat voor de eerste keer aan de pitmuur.

Tijdens het eerste raceweekend met McNish als racedirecteur finishte Bortoleto als twaalfde tijdens de GP van Miami terwijl Nico Hulkenberg moest opgeven. Voor McNish was het een bijzonder emotionele en zenuwslopende ervaring om een eerste keer tijdens een race aan de pitmuur van Audi te zitten.

“Nou, ik ben nu eigenlijk nerveuzer dan ooit tevoren!” aldus McNish. “Weet je, ik ben al vaker op het circuit geweest, het is niet de eerste keer, dus ik ken de gang van zaken wel, om het zo maar te zeggen. We hebben duidelijk veel ervaring op verschillende gebieden binnen het team, wat goed is.”

“Aan de andere kant wist ik al vrij veel over de operationele zaken waar we aan moesten werken.”

“Maar het was ook het grootste evenement dat het team ooit heeft gehad op het gebied van marketing en communicatie, met evenementen in het centrum. Er was dus ook nog een heleboel andere dingen te doen, zoals pop-upwinkels en andere activiteiten.”

“Het besloeg dus eigenlijk veel meer dan alleen het operationele aspect van racedirecteur zijn, wat je in die rol natuurlijk wel moet doen. Maar het was goed.’

De getuigenis van McNish onderstreept hoe veelzijdig de rol van racedirecteur vandaag de dag in de Formule 1 is geworden. Veel activiteiten naast het circuit maar uiteraard zijn het de resultaten op het circuit die vooral ook tellen.

“Kijk, ik leef voor de racesport,” vertelt McNish daarover. “Ik leef al mijn hele leven voor de racesport, sinds mijn elfde. Het is wat ik leuk vind, het is wat me ’s ochtends uit bed haalt, het is mijn passie.”

“Maar als ik zeg dat ik leef voor de racesport, dan ga ik pas tevreden naar huis als we gewonnen hebben, en ik weet dat dat niet altijd het geval is, want in je racecarrière verlies je vaker dan je wint. Dat is gewoon een natuurlijke statistiek, op misschien één of twee uitzonderingen na”

“De realiteit is dat deze omgeving mijn leven is, mijn carrière, mijn hobby, mijn passie. Het is altijd fijn om hier te zijn. Het alternatief is dat niet.”