Pierre Gasly vertelt openhartig over het verlies, het verdriet en de dood van Anthoine Hubert

AlphaTauri F1 team
AlphaTauri F1 team

Pierre Gasly heeft openhartig verteld hoe heeft leren omgaan met het verlies van zijn goede vriend Anthoine Hubert.

Hubert, die samen met Gasly de kart-reeksen doorliep, kwam in 2019 om het leven tijdens de tweede ronde van een F2-race op het circuit van Spa-Francorchamps tijdens het raceweekend van de GP van België.

In een gesprek met Lawrence Barretto van F1.com laat Gasly weten dat hij spijt heeft dat hij geen fatsoenlijk afscheid genomen heeft van zijn vriend toen hij hem voor het laatst zag voor zijn fatale race.

“Een ding waar ik spijt van heb, is dat we na de race in Boedapest samen met Anthoine zijn gaan feesten”, zei de Alpine-coureur. “Ik wilde niet te laat vertrekken, dus ben ik wat eerder weggegaan. Ik kon hem niet vinden in de club. Ik liep de club uit en op weg naar buiten zag ik hem op het terras zitten. Ik zwaaide naar hem en zei gedag, fijne zomer en tot ziens in Spa.”

“Ik heb hem voor het ongeluk nooit meer teruggezien. Ik wou dat ik wat langer in de club was gebleven om hem nog even te knuffelen of op een andere manier afscheid te nemen. Het heeft me geleerd om het moment dat we met onze dierbaren beleven te koesteren en nooit iets als vanzelfsprekend te beschouwen.”

Gasly blikte ook terug op de dag van de tragedie, die zich voltrok een paar dagen nadat hij zijn zitje bij Red Bull terug moest inruilen voor eentje van bij het tweede team, AlphaTauri.

“Ik probeerde altijd naar de F2-race te kijken en ik zag de crash, de rode vlag, en aanvankelijk wist ik niet wie erbij betrokken was en het zag er slecht uit. Mijn teammanager vertelde me dat Anthoine erbij betrokken was”, legde hij uit.

“Zodra ik klaar was met de briefing, rende ik naar de hospitality om meer informatie te krijgen. En toen ik de trap afliep, zag ik in de verte mijn ouders in tranen uitbarsten. Helaas begreep ik meteen wat er was gebeurd.”

“Het doet gewoon pijn. Het was niet de eerste keer dat ik deze emoties moest doorstaan met een van mijn beste vrienden. Twee jaar eerder had ik een vriend uit mijn geboorteland verloren, en twee jaar later gebeurt het met Anthoine, met wie ik een zeer hechte band had.”

“18 uur later ga je naar de Grand Prix. Het enige wat mensen me het hele weekend konden vragen, was hoe slecht ik me voelde over de degradatie enzovoort, en dan denk je: het grotere geheel. Het was ontzettend moeilijk om met die emoties om te gaan. Ik denk dat het me jaren heeft gekost om te verwerken wat er was gebeurd en om het leven te accepteren zoals het is.

“Je leert veel dingen op school en van je ouders, maar je leert nooit hoe je met jezelf om moet gaan in dit soort situaties.”