Lando Norris heeft uitgelegd hoe hij en zijn team een opmerkelijke ommekeer realiseerden tijdens de GP van Nederland. Nadat McLaren volgens Norris tijdens de sprintrace “het vuur” was kwijtgeraakt, vocht hij zich op zondag terug naar de overwinning.

Norris finishte als derde in de sprintrace, nadat hij had geworsteld met de balans van zijn MCL40. Toch herpakte de Brit zich en veroverde hij de polepositie voor de hoofdrace. Bij de herstart na een rode vlag reed hij vervolgens achter de Mercedes van Kimi Antonelli die comfortabel op weg leek naar de overwinning.

Na zijn pitstop en de overstap naar de harde banden kwam Norris echter helemaal tot leven. Hij ging Antonelli voorbij, nam de leiding over en bouwde uiteindelijk een voorsprong van 11,536 seconden uit. Het was de dertiende Grand Prix-overwinning uit zijn carrière.

Toen hem na afloop werd gevraagd waar deze zege thuishoorde in het rijtje van zijn overwinningen, gaf Norris een opvallend antwoord.

“Ik waardeer deze overwinning behoorlijk hoog, simpelweg omdat we in veel opzichten heel goed hebben gestreden. Bovendien is er de ommekeer van zaterdag naar zondag,” vertelde Norris aan de media. “Ik was zaterdag behoorlijk teleurgesteld. Het haalde een beetje het vuur uit me toen ik zag hoe moeilijk we het hadden in de sprintrace. Ik weet dat het maar een sprintrace is, maar elk punt telt en we hadden gewoon echt niet het tempo.”

Volgens Norris miste hij tijdens de sprintrace het gevoel dat hij nodig heeft om het maximale uit de wagen te halen.

“Ik miste dat bepaalde iets dat me in de auto tot leven bracht. Zaterdagavond hebben we heel, heel hard gewerkt. Ik heb veel tijd met mijn ingenieurs doorgebracht om te begrijpen wat we beter konden doen: hoe we meer druk konden uitoefenen, de banden beter konden sparen en hoe we alles beter konden doen dan ik tot dan toe had gedaan en beter dan alle anderen.”

Dat harde werk betaalde zich volgens Norris uit.

“En ik ben er zeker van dat ik dat heb gedaan. Afgezien van de start was het een beetje een gemengde race, want het begin van de eerste stint was behoorlijk slecht en deed me een beetje denken aan de sprintrace. Maar toen we de harde banden monteerden, kwam er leven in de brouwerij en begon de race weer helemaal mijn kant op te gaan.”

De overwinning gaf Norris vooral opnieuw het vertrouwen dat hij daadwerkelijk voor de zege kon strijden.

“Het is gewoon het besef dat ik kan winnen. Dat had ik niet in de sprint. Ik dacht niet dat we het tempo hadden om te winnen en dat gaf me niet veel hoop voor de race, zelfs niet met de polepositie. Zeker niet na de eerste ronde, toen ik bij de start werd uitgeschakeld, en ook niet tijdens de eerste stint.”

De Brit weet naar eigen zeggen precies wat hij nodig heeft om op zijn best te presteren.

“Als de auto me geeft wat ik wil en ik daarnaast op het niveau rijd waarop ik nu zit, dan kan ik races winnen. In de eerste stint kreeg ik gewoon niet wat ik van de auto wilde.”

Met de harde banden veranderde alles. McLaren koos volgens Norris voor een agressievere aanpak en dat bracht hem opnieuw in de strijd.

“We hebben de harde banden gemonteerd, we waren wat agressiever in hoe we de stint wilden aanpakken en we hebben het tij gekeerd. Ik kreeg dat gevoel in de auto dat ik wilde. Ik ging van het gevoel dat ik geen race zou winnen naar: ‘we kunnen Antonelli in ieder geval dwingen om fouten te maken.’”

En dat gebeurde ook, aldus Norris.

“Hij begon veel meer fouten te maken toen ik achter hem reed. We hebben Mercedes gedwongen om een strategische beslissing te nemen. Daardoor kregen we de ruimte om harder te rijden en onze voorsprong uit te bouwen.”

Voor Norris is de conclusie duidelijk: als hij volledig vertrouwen heeft in zijn McLaren, is hij bijzonder moeilijk te kloppen.

“Zodra ik uit de auto haal wat ik nodig heb, zodra ik de voorwielgrip heb die ik wil en vertrouwen heb in de achterwielgrip bij het insturen van de bochten, kortom, zodra ik alles in huis heb om elke bocht te doorgronden en te voorspellen, dan ga ik een race winnen.”

“Maar als ik dat niet heb, zoals bijvoorbeeld in de eerste stint, dan kan ik niet veel doen.”