Daniel Ricciardo heeft onthuld dat hij Red Bull dankbaar is dat het team de beslissing om een einde te maken aan zijn Formule 1-carrière uit zijn handen heeft genomen.

Na de GP van Singapore in 2024 kwam er een einde aan de F1-loopbaan van de Australiër. In dat seizoen wist hij niet meer dan zeven punten te verzamelen en werd hij vrijwel constant afgetroefd door zijn teamgenoot Yuki Tsunoda.

De goedlachse Ricciardo nam afscheid in stijl, met de snelste ronde van de race in Singapore, alvorens hij het stuur doorgaf aan Liam Lawson, die de laatste zes races van het seizoen voor Racing Bulls afwerkte.

Het betekende een bitter einde voor de publiekslieveling, die tijdens zijn carrière acht overwinningen behaalde. Ricciardo geeft echter toe dat het begin van het einde al werd ingezet toen hij eind 2022 bij McLaren aan de kant werd geschoven. In de podcast van Jim Farley blikte Ricciardo terug op zijn laatste jaren in de Formule 1.

“Ik bleef nog een laatste jaar in de Formule 1, maar uiteindelijk moest ik het loslaten. Dat was toen de realiteit,” aldus Ricciardo. “Toen het gebeurde, was het de tweede keer in twee jaar dat ik moest vertrekken. Dat had veel van me gevergd. Ik had er mijn ziel in gelegd en voelde me uitgeput.”

Ricciardo erkent dat, zelfs als hij het seizoen bij Racing Bulls had uitgereden, dat hij zichzelf ook de vraag zou gesteld hebben over zijn toekomst. Hij voelde immers dat hij over zijn hoogtepunt heen was.

“Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar je moet niet in sprookjes geloven,” vervolgde hij. “Je moet je ego zoveel mogelijk opzijzetten. Er zijn veel mensen die van je houden en blijven zeggen dat je goed bent en dat je het nog kan. Maar hoe graag je hen ook ziet, je moet die deur kunnen sluiten, zelf de beslissing nemen en eerlijk zijn tegenover jezelf.”

“Als ik het einde van vorig jaar had gehaald, denk ik dat ik mezelf diezelfde vragen had gesteld. Ik wist dat het moeilijker werd en dat ik steeds dieper moest gaan om nog resultaten te behalen waar ik trots op kon zijn.”

“Je wil geloven dat iedereen het beste met je voorheeft, en dat is waarschijnlijk ook zo. Maar niemand kan in jouw hoofd kijken of weten hoe het voelt om in jouw schoenen te staan. Daarom is het belangrijk om jezelf de tijd te geven. Als je die tijd neemt, vind je uiteindelijk het antwoord.”

“In het eerste jaar van mijn pensioen heb ik mezelf die ruimte gegeven om terug te blikken op mijn carrière en er vrede mee te nemen. Als ik voortdurend omringd was geweest door mensen, was dat me nooit gelukt. Soms moet je gewoon een lange wandeling maken.”